فواره ها كه يخ زده بودند وا شدند

در ناگهان ظهر زمستان رها شدند

در راستاي قامت خود جابه جا شدند

يكدست، دستهاي بلند دعا شدند

چهل روز گذشت. چهل روز« گوش من،صداي بالهاتان را شنيد.»

از چهل روز پيش،« زمين عطشناك پايين، زير معنويت خونتان روييد.»

از چهل روز پيش،« هفتاد و دو آفتاب راز جنگل نيزه بر آمد.»

واو هم هست.« او همين جاست... همين جا... هر سال عاشورا در مسجد

بي سقف آبادي... با برادرانم عزاداري مي كند...»

غم آمد، غصه آمد، ماتم آمد... خدا را اين ميان كم دارم امشب...

سال هاست «فلك طبل عزا مي نوازد.»

  «سلمان هراتي» 

از خدا فقط يك خواهش داريم

اين كه بخشيده شويم

براي آن چيزي كه فقط او مي داند.

جرم ما، از ما پوشيده است